Categorie archief: Gedicht

Sebald

april 1993 Zijn stoere snor die ook iets goedigs had, de strenge wenkbrauwen vol weemoed, zijn stem, zachtmoedig en toch dominant… Zijn invitatie was getekend Max. Mijn cadeau, The Times Obituaries, verbaasd begroet: ‘Hoe weet jij dat?’ Zijn pastorie was … Lees verder

Geplaatst in Gedicht, Poëzie | Tags: | Een reactie plaatsen