Categorie archief: Poëzie

Sebald

april 1993 Zijn stoere snor die ook iets goedigs had, de strenge wenkbrauwen vol weemoed, zijn stem, zachtmoedig en toch dominant… Zijn invitatie was getekend Max. Mijn cadeau, The Times Obituaries, verbaasd begroet: ‘Hoe weet jij dat?’ Zijn pastorie was … Lees verder

Geplaatst in Gedicht, Poëzie | Tags: | Een reactie plaatsen

Apostrof tot een berk

Apostrof O berkje, iel en moederziel, je kon niet anders, moest wel groeien naar het licht van zon. En waar je altijd rafelt, tafelt nu je ziekte: straks ben jij een zerk. Voor jou geen spel van licht en twijgen, … Lees verder

Geplaatst in Poëzie | Tags: | Een reactie plaatsen